Geen toekomst zonder hier en nu

Sluit de deur van gisteren en sta met je beide voeten in het hier en nu. Wie weet lacht de toekomst je wel toe of staat het je alvast niet meer in de weg. 

Keuzes maken is knap lastig! En hup het eerste leesteken is reeds een feit. Tezelfdertijd is een herhaling wel op zijn plaats. Keuzes maken is knap lastig wat de anderen ook mogen zeggen, het is pas als je er zelf voor staat dat je weet en voelt dat het niet gemakkelijk zal zijn. Een gekend gedrag is dat je gaat piekeren. Ontelbare gedachten maken zich meester over je zijn doch de vraag die mij meer bezig houd = "WTF"? Wat is de functie van al deze gedachten en hoe kan ik anderen dezelfde inzichten gunnen zodat men niet langer hoeft vast te zitten in oude gedachten en gedrag.

Klinkt  dit als wakker worden op een rustig strand of eerder als dichterbij de rand kruipen terwijl scherpe winden van de onoverzichtelijke diepten u haast onzichtbaar verder en verder weg trekken van het punt waar je eigenlijk naar toe wil gaan?

Ik wil alvast graag delen dat de gedachten ouder is dan het gedrag of het gevoel wat zich meester maakt over je zijn. Hierdoor kunnen we ook concluderen dat velen, zelfs tot 99%, zullen hervallen in oud gedrag. Gekend gedrag dat ogenschijnlijk comfort geeft maar tevens ook de complexiteit zal voeden. 

Als therapeut, coach heb ik geleerd dat het begeleiden van bovenstaande tijd vraagt. Tijd om er te zijn voor de andere en hierin veel steun en stimulering te geven. En dat alles heeft als functie dat de andere met geduld en groeiende toewijding bij zijn of haar keuze kan blijven. Het gaat niet op om de gekende uitspraak  "just do it" te mismeesteren maar veeleer over het gegeven van het kunnen en dus ook durven innemen van een ander perspectief. Ben ik bereid om stil te staan bij de kost die het met zich mee brengt om een keuze te maken en zodoende een verandering teweeg te brengen? Wil ik dat en kan ik, met respect voor het tempo van de andere, verder gaan onderzoeken wat andere mogelijkheden zijn in het "verhouden tot" datgene wat reeds oud en gekend is?! 

Kunnen inzien dat het brengt wat het brengt weg van goed of fout en dat het op die manier je eigen flexibiliteit in denken en voelen verhoogt, daar krijg ik het warm van.

Een persoonlijke waardegerichte actie is ontstaan, net als het schrijven van deze blog.

En terwijl ik mij even strek en het bovenstaande nalees durf ik oprecht "JA" te antwoorden.

De 50% niet heeft lang als een schim rond mij gehangen en nu het eenmaal geschreven is omarm ik de 50% wel, haast als een warm dekentje, klaar voor meer.